Wspomnienia o Tomku
Wspomnienia - zakładka, która w naszym zamiarze miała być rozbudowaną księgą gości, czymś w rodzaju pamiętnika, miejscem, które ma sprawić, żeby nasze przeżycia związane z Tomkiem żyły. Niestety mimo upływu czasu ciężko zebrać myśli i przełamać się na tyle, żeby to co czujemy ujrzało światło dzienne...
Zbliża się Boże Narodzenie, okres gdy wszyscy wspólnie siadamy przy stole, mamy dla siebie czas i cieszymy się sobą. To jest chyba ich magia. Niektórzy nie lubią świąt, tego zamieszania, medialnej nagonki i szału przygotowań.. ale dla Nas był to zawsze moment by zatrzymać czas, choćby na mała krótką chwilę i nie przejmować się tym co będzie. W Wigilie zrzucaliśmy na siebie obowiązek "przemawiania" przed posiłkiem i odmówienia modlitwy. Mimo, iż chłopaki nie płaczą, za każdym razem w męskim oku czy to moim, czy Tomka czy naszego Taty zakręciła się łza, bo z jednej strony cieszyliśmy się z tego, że ze sobą jesteśmy a z drugiej łączyliśmy się sercem i duchem z naszymi bliskimi, których przy tej uczcie zabrakło, a których obecność jest w tym czasie bardzo wyraźnie odczuwalna a wręcz namacalna.. Teraz czuje, że Tomek jest i to blisko ale słowa naszej kiedyś ulubionej pastorałki grają gdzieś w oddali złowieszczo i zaczynają się nasilać..
A nadzieja znów wstąpi w nas
Nieobecnych pojawią się cienie,
Uwierzymy kolejny raz
W jeszcze jedno Boże Narodzenie.
I choć przygasł świąteczny gwar,
Bo zabrakło czyjegoś głosu,
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj,
Wbrew tak zwanej ironii losu.
Przyjdź na świat
By wyrównać rachunki strat,
Żeby zająć wśród nas, puste miejsce przy stole.
Jeszcze raz, pozwól cieszyć się dzieckiem w nas,
I zapomnieć że są puste miejsca przy stole.
Braciszku poproś o przepustkę tam u góry, przyjdź, usiądź z nami podczas tych dni i zanuć bo zawsze Ty zaczynałeś śpiewać..
Tomka wiersze? A może dla niego? To możliwe choć pewności nie będziemy mieli. Znaleźliśmy je w zeszycie ze szpitala, kiedy leżał jeszcze w Krakowie i nieco później.. czyli mają już trzy lata. Dla nas to cenna pamiątka kreślona jego ręką, dlatego pragniemy się nią podzielić...
